Categorie: "Columns"

Opmars ‘reclame-allochtoon’ gesignaleerd door reclameman/columnist Dick van der Lecq

Voor het realityprogramma Hufterproef -niet dat van gisteravond- had men de opnames van een winkelende vrouw zo gemonteerd alsof ze racistisch is. Signaleert Dick van der Lecq, directeur van Etcetera, een gerenommeerd reclamebureau, in een recente column inDuo Penotti Het Parool. ”Het was weer een feestweek bij de EO. Daar doen de uitvinders van naastenliefde het sentiment rond allochtonen geen goed mee. Uit onderzoek blijkt dat de helft van de Nederlanders het aantal allochtonen te hoog vindt, en vermenging van culturen een probleem.
Waarom dan toch al die allochtonen in reclame? Het begon met de ‘excuusneger’. In reclames met groepjes mensen moest je er voor je fatsoen toch zeker wel eentje afbeelden. Dan voelden adverteerders zich al heel vooruitstrevend. Inmiddels verlekkeren bedrijven zich aan de allochtone koopkracht, zo’n 17 miljard per jaar. Voor reclamemakers bleek de

Van A naar Beter-spotjes volkomen ‘mislukte creatieve’ uitspatting zegt Frank Pels in column

Oud-reclameman Frank Pels windt zich niet alleen op in strips in Reclamewereld, maar geregeld ook in columns, op zijn eigen site. Die niet altijd over reclame gaan. Deze wel, we nemen ‘m graag over. ”Je ziet ze weer veel op de buis. De daar- is- toch- best- nog- wat- van- te- maken- commercials. De waarom-makkelijk-als- het-moeilijk-kan-commercials. Nauwelijks dat leuke Opeltje laten zien maar wel een gepatenteerde gek die met z’n hond frisbees verzamelt. Geinige Franse automobielen opgezadeld mA naar Beter illustratieet Nemo visjes danwel viagra pillen. Een aardappel productje waarbij mannen op horens van stieren worden genomen. Dood gegooid worden met een stukken brandhout. Tweedegraads verbrandingen oplopen. Geblinddoekte voetballers die

‘Raad van Dinosaurussen’ van KPN goed voor content adviseert reclameman Peter van der Wijk in column

Reclameman Peter van der Wijk, nu gespecialiseerd in ‘Corporate storytelling en Ghostwriting‘, schrijft ook graag columns. Er verschenen enkele op Reclamewereld. Nu tackelt hij KPN naar aanleiding van ‘Brussel,’ het zojuist aangekondigde tv(serie)-plan. Van der Wijk:We zien dat het televisiekijken verandert, content wordt steeds relevanter”, verklaart Frank van der Post, commercieel verantwoor-Dinosaurissendelijk bestuurslid bij KPN. Hij zei het bij de aankondiging van een tiendelige tv-serie die KPN voor haar klanten beschikbaar wil maken in het kader van klant tevredenheid. Het ‘feuilleton’ werd is een idee van schrijver Leon de Winter die ook voor het script zal tekenen. Titel van de serie: ‘Brussel’. Een serie die Brussel heet en gaat over een eurocommissaris en lobbyisten. Die had ik Leon de Winter nog wel eens willen horen pitchen in Hollywood. Nu ik daarover nadenk: misschien is dat precies wat hij daar al gedaan heeft en dan begrijp ik wel waarom hij vrij snel weer uit tinseltown vertrokken is. Brussel! Voor de goede orde, mocht iemand van KPN nog altijd meelezen hier: mensen haten Brussel. Mensen kotsen op Brussel. Mensen

Bloot is uit, arme Arie Blootsma zegt reclameman Dick van der Lecq in column

Wegens vakantie heb ik het rumoer gemist rond het Holy Soda-spotje, dat ik nog wel op Reclamewereld had geplaatst. In zijn ‘Arie Blootsma‘-column in Het Parool en vaksite Adformatie ging Dick van der Lecq, directeur van Etcetera, een gerenommeerd reclamebureau, Arie Boomsma bloot in Holy Soda er nog even op in. ”Adverteerders vinden hun product doorgaans buitenaards bijzonder,” zegt iemand die het dus kan weten. ”Van reclamemakers wordt verwacht flikflakkend mee te gaan in de adoratie voor een nieuwe jojobazeep of poedersoep. Gelukkig is er altijd nog een oude reclametruc: bloot op de motorkap. Sex sells. Schilders in de 17e eeuw wisten het al. Vanaf de jaren’70 stond ook reclame er bol van. Als kind was het altijd even opletten als de Fa-mevrouw langs kwam. Of als Ellen ten Damme uit de kleren ging voor Zwitserleven. En onlangs  was het weer feest met Arie Boomsma. Eerder

Reclamemensen inschakelen voor tegenaanval op jihadisme werkt niet zegt reclameman Van der Lecq

Van Unox naar ISIS.’ Europees anti-terreurcoördinator Gilles de Kerckhove wil reclamemensen inschakelen voor een tegenaanval tegen jihadisme. ”Maar dat werkt niet”, zegt iemand die het kan weten, Dick van der Lecq, directeur van Etcetera, een gerenommeerd reIS killingclamebureau, in zijn column in Het Parool, de Amsterdamse krant. ”Aan hun propagandafilms te zien, beschikt het kalifaat over uitstekende reclamemakers. Sterk concept, goed geregisseerd en vernuftig over de wereld verspreid. Maar het overtuigen van overtuigers is een onbegonnen zaak.” Van der Lecq’s column letterlijk weergegeven: ”Mevrouw Ammeraal, moeder van mijn

‘Nog bedankt en succes’ zei de worstenmaker tegen de reclamejongens

Na ‘Je maakt wat mee als hotelier‘ en ‘De hotelier maakt weer wat mee‘ (nog verkrijgbaar) is oud-reclameman Peter Schoenmaker (zie ook) nu bezig met zijn 3e boek, over de reclame. Hier een voorproefje, dat eerder verscheen op de Facebookpagina Reclamejongens waWorstren we. En echt gebeurd, vertelt me de auteur. ”Het moet in ’83 geweest zijn, toen ik met Gejus van Diggele en Kees Janzen een bureau begon. We hadden nog geen klanten, dus Gejus en Kees waren nog even snel op vakantie gegaan en ik moest op de zaak passen en klanten werven. Zo zijn ze, die creatieven. Hoewel, voor hij op reis ging had Gejus een prospect aangebracht die net als hij lid was van de Rotary. Een fabrikant van leverworsten die door Gejus was overtuigd dat reclame werkt en hij er rijk van kon worden. We hadden 1 probleem: zijn worsten waren merkloos, want hij verkocht ze aan slagers en die wilden net doen of zij de

‘Reputatie Staatsloterij herstel je met vertellen, niet met meer spotjes’

Be good and tell it.’ Zal iedere communicatie adviseur een bedrijf of organisatie influisteren. Of misschien zelfs keihard in ‘t oor tetteren. Oud-rStaatsloterij logo 2eclameman  concentreert zich nu op ‘storytelling’ als reclamevorm. In zijn column, bijgaand, over de perikelen bij de Staatsloterij en pogingen om het imago weer te verbeteren adviseert hij dan ook -gelijk WC Eend- ‘herstellen met vertellen.’ En niet met (nog) meer spotjes er tegenaan te gooien. Van der Wijk: ”Er zijn weinig producten die zo uit illusie bestaan als loterijloten. Dat weet  iedereen die voor elke trekking voor de TV zit met een straatje Staatsloten voor zich uitgespreid op de koffietafel. Maar dat hindert niet. Want we kopen er zoveel meer mee dan die kans op gratis geld. We kopen ook een flink brok spanning. We kopen ook een lekkere droom. We kopen hoop en

Brush Busters, Don’t Google it en Stap van die olifant af en Scato van Opstall

Over reclameprijzen voor weer eens andere campagnes: ‘Brush Busters’, ‘Don’t Google it’ en ‘Stap van die olifant af’. In een recente coBrush busterslDont google itOlifantenritjesumn in de Volkskrant komt reclameman/conceptmaker Scato van Opstall eerst met een algemene opmerking over prijzenfestivals in de reclame (zie PS). ”Omdat een aftiteling langer zou duren dan de gemiddelde commercial zelf, gaan reclamemakers zonder credits door het leven. Ter compensatie zijn prijzenfestivals bedacht. Zo kun je sinds 1966 een ‘lamp’ winnen bij de ADCN (v/h Art Directors Club Nederland, sinds kort staan die letters voor Advertising, Design, Creativity/Netherlands-MvO). Een plexiglas peertje voor lumineuze ideeën en voorbeeldige vormgeving. Sinds 1984 zijn er ‘Effies‘ voor de effectiefste campagnes. Die scoren trouwens ook

‘Consument zit niet meer op gladde reclamepraatjes te wachten’ zegt reclameman Dick van der Lecq

Reclame mag de wereld graag wat mooier voorstellen dan dat die is”. Zegt iemand die het kan weten, Dick van der Lecq, directeur van Etcetera, een gerenommeerd reclamebureau. ”Na heet eten van Cruesli zit de kijker op een tropisch eiland. Met Axe op je lijf heb je de dames voor het uitzClooney dak op Vd Lecq columnoeken. En kort na het doorprikken van een Nespressocupje zit je op een dakterras met George Clooney. Lifestylereclame is kauwgom voor de ogen. En haalt als een prettig Prozacje de scherpe kantjes van het leven. Maar lifestyle lijkt nu morsdood.” Aldus Van der Lecq in zijn vast met wat hulp van een copywriter van zijn bureau geschreven column onlangs in Het Parool. ”De consument, die almaar mondiger wordt, voelt zich door bank, kerk en overheid genomen. En zit niet meer

‘Nieuwe communicatiestrategie vaak de strop voor een typetje’ zegt reclameman Scato van Opstall

Net als De Opportunisten werd ook reclameman/conceptmaker/columnist Scato van Opstall geprikkeld door de terugkeer van de slogan ‘Dat zeg ik: Gamma.’ Hij bespreekt om de week geslaagde en minder geslaagde communicatiepogingen van merken en instanties in dagblad de Volkskrant, waarin deze column eerder verscheen.Gamma dat zeg ik logo ”Een nieuwe slogan, een nieuwe verpakking of een nieuwe merknaam: als marketeer moet je durven veranderen. Maar als de consument jaren later nog steeds valt voor de oude versie, haal je die toch maar terug. Zo besloot bouwmarkt Gamma vorige week ‘Dat zeg ik: Gamma’ in ere te herstellen. In plaats van ‘Mooi hèGamma‘, dat in vijf jaar niet bleef hangen.