Lekker uit Essen langs de Autobahn, bij McDonald’s

Hoezo zielig? Ik vind het veel sterker om creatief in je eigen taal bezig te zijn dan één-op-één een Engelse slogan over te nemen.
Communiceren in het Engels is naast een teken van creatieve armoede ook een teken van minachting voor een deel van je, vast niet-Engelstalige, doelgroep.

En toch hè. Als er nou een Nederlandse plaats was geweest die ‘Happen’, ‘Trek’ of ‘Eten’ heette. En we hadden daar zo’n bordje neergezet. Was dat dan zo briljant? Sloegen we daar van achterover? Of zouden we met z’n allen denken: ‘Mein himmel, hoe vaak is dat flauwe grapje inmiddels gemaakt’. Ik denk het laatste. En dat dát dus de reden is dat-ie het vooral goed doet in het buitenland, prijstechnisch gezien. Kom op jongens, dit is toch geen topwerk? Precies.